Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2015 12:56

Ο Μιθριδάτης ζει μέσα στις καρδιές μας

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Γύρω στα 100 π.Χ., εκεί στον Πόντο, βασίλευε ένας από τους διασημότερους αντιπάλους του ρωμαϊκού επεκτατισμού στην Αντολή: ο Μιθριδάτης ο 6ος.
Όπως είναι γνωστό, εκείνες τις εποχές –αλλά και σήμερα, θα έλεγα-, οι βασιλιάδες ζούσαν μέσα σε μια καθημερινή ανασφάλεια, αφού, παιδιά, αδέρφια, μανάδες, πατεράδες, συνεργάτες και αυλικοί, υπέβλεπαν τους θρόνους τους και με την πρώτη ευκαιρία τους έβγαζαν από τη μέση. Πόσα τέτοια περιστατικά δεν έχει καταγράψει η ιστορία!

Ο Μιθριδάτης όμως, πονηρός, αφού έζησε μια περιπετειώδη νεανική ζωή, κατά την οποία περιπλανήθηκε στα βουνά της πατρίδας του, σκληραγωγήθηκε στις διάφορες κακουχίες και -το σπουδαιότερο- έθισε τον οργανισμό του στη χρήση δηλητηρίων. Σημαντικός και χρήσιμος εθισμός, αφού υποψιαζόταν ότι ακόμα και η μητέρα του Λαοδίκη επιβουλευόταν τη ζωή του.

Σήμερα, μιθριδατισμό αποκαλούμε την πρακτική της αυτοπροστασίας από τη δράση ενός δηλητηρίου μέσω της σταδιακής αυτοχορήγησης σε μη θανατηφόρες δόσεις.
Ο όρος όμως, χρησιμοποιείται και μεταφορικά για να περιγράψει τη σταδιακή εξοικείωση και αποδοχή πραγμάτων που προηγουμένως θεωρούνταν ιδιαίτερα επικίνδυνα.

Πριν από μερικές δεκαετίες η δημοσίευση μια φωτογραφίας σε μια εφημερίδα ή κάποιο περιοδικό, θα ήταν αρκετή για να ξεσηκώσει την κοινή γνώμη, να ταράξει συθέμελα ένα καθεστώς και να δημιουργήσει ένα παγκόσμιο κίνημα διαμαρτυρίας.
Εν έτει 2015, στη digital εποχή του facebook, του twitter κ.λπ. κ.λπ., εκατομμύρια φωτογραφίες και βίντεο διακτινίζονται καθημερινά, φτάνοντας σε κάθε άκρη της γης.
Πολλές από αυτές απεικονίζουν σκηνές ανθρωπίνων παθών που προκαλούν σοκ. Ή μάλλον, που άλλες εποχές θα προκαλούσαν σοκ με ανάλογες αντιδράσεις. Σήμερα, κάνουμε share, retweet, like και …γυρνάμε σελίδα.
Ειδικά, αυτά που ζούμε στο Ανατολικό Αιγαίο, τους τελευταίους μήνες, με την εκατόμβη των νεκρών προσφύγων που θαλασσοπνίγονται υπό το άγρυπνο βλέμμα των …καμερών για να γεμίσουν με φωτογραφίες τα ειδησεογραφικά blog και τα δελτία ειδήσεων των καναλιών, αποδεικνύουν περίτρανα ότι έχουμε πλέον νοσήσει βαριά.

Βιετνάμ: Μια εικόνα που συντάραξε τον κόσμο…

Λέσβος: Μια εικόνα που συντάραξε το ...διαδίκτυο…


Τον πάθαμε το μιθριδατισμό, θέλουμε δεν θέλουμε.
Εξοικειωθήκαμε με τα πνιγμένα μωρά, με τους εξαθλιωμένους μετανάστες – πρόσφυγες, με τις μανάδες που οδύρονται πάνω από πτώματα με, με, με…
Κι αντί να διευκολύνουμε με κάθε τρόπο τους συνανθρώπους μας που βιώνουν αυτές τις τραγικές στιγμές, γκρεμίζοντας φράχτες στα χερσαία σύνορα και στέλνοντας πλοία στα θαλάσσια, φτιάχνουμε κάτι υποτυπώδη παραπήγματα για να φιλοξενήσουμε προσωρινά τους επιζώντες, και προσπαθούμε να διατηρήσουμε τις διπλωματικές ισορροπίες.

Έτσι εκφράζουμε την ανθρωπιστική μας αλληλεγγύη σήμερα, που η διακίνηση μερικών δισεκατομμυρίων ευρώ από τη μια άκρη της γης στην άλλη γίνεται με το πάτημα ενός κουμπιού, αλλά η διακίνηση ανθρώπων που απειλούνται με σφαγή προϋποθέτει πολύπλοκες διακρατικές διαδικασίες. Δυο από τις πολλές όψεις της περίφημης «παγκοσμιοποίησης».
Εντάξει, δεν τα ισοπεδώνουμε όλα. Μέσα σε αυτό τον ορυμαγδό, υπάρχουν και φωτεινές εξαιρέσεις φορέων και ανθρώπων που προσφέρουν πραγματικό έργο. Υπάρχουν δράσεις που ανακουφίζουν τους πληγέντες και κρατούν την ελπίδα ζωντανή.
Στη μεγάλη πλειοψηφία όμως και για να μην παρεξηγηθώ, σε αυτή πρώτο βάζω το εαυτό μου, ο Μιθριδάτης ζει μέσα στις καρδιές μας.
Ζητείται αντίδοτο…


 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 06 Νοεμβρίου 2015 12:56

Επικοινωνήστε μαζί μας

: 12 + 12 =