Τρίτη, 11 Αυγούστου 2015 18:00

Η εκδίκηση της Ευρώπης

Η αρπαγή της Ευρώπης

Το κακό ξεκίνησε πολύ παλιά, κάπου μεταξύ ιστορίας και προϊστορίας.
Η Ευρώπη, αδελφή του Κάδμου, ιδρυτή της Θήβας και κόρη του Αγήνορα και της Τηλεφάσσας, ηγεμόνων της Φοινίκης, έπαιζε μια μέρα με τις φίλες της στην παραλία.
Εκεί συναπαντήθηκε με τον θεό Δία, γνωστό για τις ερωτικές του ανησυχίες.
Τυφλωμένος από το πάθος και μην υπολογίζοντας τις συνέπειες, μεταμορφώθηκε σε ήρεμο, εύσωμο και δυνατό ταύρο και πήγε δίπλα της κάνοντας δήθεν ότι βόσκει, ψάχνοντας τρόπο να την παραμυθιάσει. 
Εκείνη τότε πλησίασε τον ταύρο - Δία και άρχισε να τον χαϊδεύει γοητευμένη από την ωραία κορμοστασιά του και τη μυϊκή του δύναμη. Δεν δίστασε μάλιστα και να τον ιππεύσει. 

Μέγα λάθος. Αυτός άρχισε να τρέχει με αστραπιαία ταχύτητα προς τη θάλασσα. 
Η Ευρώπη έκλαιγε, αλλά δεν μπορούσε να πηδήσει, γιατί φοβόταν μη σκοτωθεί. 
Ο μεταμορφωμένος σε ταύρο θεός διέσχισε τη θάλασσα, συνοδευόμενος από Τρίτωνες και Νηρηίδες και έφτασε στην Κρήτη. 
Όταν αποβιβάστηκε στο νησί, όχι ως ταύρος, αλλά ως Δίας πια, πήρε από το χέρι την Ευρώπη και την οδήγησε στο Δικταίο Άντρο, όπου «βγάλανε τα μάτια τους».

Καρπός των ερωτικών ενώσεων του Δία και της Ευρώπης στην Κρήτη ήταν ο Μίνωας, ο Ραδάμανθυς και ο Σαρπηδόνας. Αργότερα, όμως ο Δίας εγκατέλειψε την Ευρώπη και πήγε στον Όλυμπο για να ασχοληθεί με τα υψηλά του καθήκοντα.
Ε, αυτό δεν του το συγχώρεσε ποτέ.

Κύλησαν οι αιώνες. 
Ο μύθος έδωσε τη θέση του στη ιστορία. 
Οι μνήμες με μια αταβιστική διαδικασία πέρασαν από γενιά σε γενιά. 
Η πριγκίπισσα Ευρώπη, μέσα από διαρκείς πολέμους με εκατόμβες θυμάτων, έγινε βασίλισσα υπερχώρα με θεσμούς και συμβούλια, με επιτροπές και groups, με ευρώ και σεντς. 
Έμαθε να ηγεμονεύει στον κόσμο, συντηρητικά προοδευτική και κατά περίσταση προοδευτικά συντηρητική. 
Γέρασε επιτυχώς, που λέει κι ένας φίλος. 

Μέσα της όμως, δεν έπαψε να σιγοβράζει ένας καημός.
Ένα προαιώνιο αίσθημα αποκατάστασης της τιμής της.
Κάτι σαν απωθημένη βεντέτα που έφτασε μέχρι τους σημερινούς απογόνους του Δία που κατοικούν γύρω από την ευρύτερη περιοχή του Ολύμπου, που δεσπόζει στο κέντρο περίπου του χώρου που σήμερα ονομάζεται Ελλάδα.
Γνωρίζοντας πολύ καλά ότι αυτοί είχαν κληρονομήσει όλες τις ανθρώπινες αδυναμίες του προπάτορά τους, όχι όμως και τις θεϊκές του ιδιότητες, έβαλε σε εφαρμογή το σχέδιό της.

Στο ρόλο του εκμαυλιστή αυτή πλέον, δημιουργεί μια νέα σχέση πάθους με τα παιδιά του Δία. Μια σχέση που, με τη συμμετοχή διάφορων προξενητάδων μάλιστα, εξελίχθηκε σε γάμο.
Υπηρετώντας πιστά το σκοπό της, στην αρχή έδωσε υποσχέσεις για μια υπέροχη ζωή.
Στην πορεία, έκανε την αδιάφορη στις αδυναμίες τους, ανέχθηκε τσαπατσουλιές τους και αδιαφόρησε για τις απιστίες τους. 
Με δική της προτροπή μάλιστα, μετέτρεψαν τον επίγειο παράδεισο όπου ζούσαν σε άγονο βράχο και οι ίδιοι έγιναν “μαλθακοί εραστές του τίποτα”.
Με σπουδή, χάλκεψε τις αλυσσίδες τους, που ενώ στην αρχή είχαν μια χρυσή γυαλάδα, στην πορεία αποδείχτηκαν επίχρυσες και ξέφτισαν, αποκαλύπτοντας ένα γκρίζο, άχαρο, αλλά σκληρό μέταλλο.

Ο σκοπός είχε επιτευχθεί.
Η Ευρώπη είχε δέσει τον Δία στο άρμα της για τα καλά και στο διηνεκές.
Η προδοσία της εποχής του μύθου, αποκαταστάθηκε στην εποχή του στυγνού ρεαλισμού.

4-5-2015

Επίκουρος


 

Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 09 Οκτωβρίου 2015 07:11

Επικοινωνήστε μαζί μας

: 8 + 8 =