Σάββατο, 14 Μαΐου 2016 08:16

Να φεύγεις!

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

na feygeis

«Συντελείται ένας ταξικός πόλεμος, ναι, αλλά είναι η δική μου τάξη, η τάξη των πλουσίων, που εξαπολύει τον πόλεμο και κερδίζουμε.
Εργάστηκα σε μια οικονομία που επιβραβεύει κάποιον που σώζει ζωές στο πεδίο της μάχης με ένα μετάλλιο, επιβραβεύει τους δασκάλους με ένα ευχαριστήριο σημείωμα από τους γονείς, αλλά όσους ανιχνεύουν τις τάσεις των μετοχών, τους επιβραβεύει με δισεκατομμύρια».

Τάδε έφη ο Γουόρεν Μπάφετ, ένας από τους μεγαλύτερους χρηματιστηριακούς επενδυτές όλων των εποχών.
Μια ειλικρινής δήλωση, εμφορούμενη από την απόλυτα εδραιωμένη ταξική συνείδηση του δηλούντα, που περιγράφει λιτά, αλλά μεστά, τη μετεξέλιξη του πλαισίου αρχών μέσα στο οποίο οργανώνονται και «προοδεύουν» οι σύγχρονες κοινωνίες.

Η «εξέλιξη» είναι μια λέξη με τεράστιο νοηματικό βάρος. Θα τη βρούμε παντού: στη φιλοσοφία, στην κοινωνιολογία, στη φυσική, στη βιολογία, αλλά κυρίως στην καθημερινότητά μας. Είναι η δυναμική έννοια που περιγράφει την αέναη κίνηση προς τα εμπρός.

Συνώνυμή της είναι η λέξη «αλλαγή», που παγκοσμίως και κατ’ εξακολούθηση έχει χρησιμοποιηθεί στο χώρο της πολιτικής για να συνεγείρει και να εμπνεύσει τις λαϊκές μάζες σε περιόδους έντασης των κοινωνικών αγώνων,
Έρχεται τώρα μια μικρή πρόθεση τεσσάρων γραμμάτων, η πρόθεση «μετά» και χώνεται μπροστά στη λέξη κλειδί της ατομικής ή συλλογικής μας κίνησης και ανατρέπει τα πράγματα.

Η εξέλιξη γίνεται μετεξέλιξη, και ενώ στα εννοιολογικά λεξικά ορίζεται ως «εξέλιξη προς το καλύτερο», στην πράξη σήμερα τη χρησιμοποιούμε με αρνητικό πρόσημο, γιατί κατά κανόνα έτσι τη βιώνουμε.
Και ακόμα χειρότερα η αλλαγή γίνεται μετάλλαξη και από ελπιδοφόρα προοπτική, γίνεται τερατούργημα που καταδυναστεύει είτε τη φυσική είτε την κοινωνική μας ζωή.

Για παράδειγμα, οι τελευταίες δεκαετίες στην Ελλάδα βρίθουν μεταλλαγμένων πολιτικών.
Το 1974 ιδρύεται το ΠΑΣΟΚ. Το γεγονός αποτελεί σταθμό στα πολιτικά πράγματα της χώρας, εκφράζοντας τον κοινωνικό και πολιτικό ριζοσπαστισμό εκείνης της εποχής.
Η ιδρυτική Διακήρυξη της 3ης του Σεπτέμβρη, αποτελεί κορυφαίο πολιτικό κείμενο που αποτυπώνει τη διάθεση σημαντικής μερίδας της ελληνικής κοινωνίας για σοσιαλιστική αλλαγή, μέσω ενός προγράμματος ριζοσπαστικών κοινωνικών και πολιτικών μεταρρυθμίσεων.
Στα χρόνια που ακολούθησαν ο φορέας, μέσα από μια σειρά διεργασιών κατέληξε σε μηχανισμό διαχείρισης του αστικού κράτους, δίνοντας κι ένα καίριο χτύπημα στις σοσιαλιστικές ιδέες, που εκείνη την περίοδο μετά τη μεταπολίτευση κέρδιζαν έδαφος.

Ήταν ένα φαινόμενο κοινωνικής και πολιτικής μετάλλαξης που υποτίθεται ότι η κοινωνία το καταγράφει ως αρνητικό στο DNA της και το απορρίπτει σε κάθε απόπειρα μελλοντικής επανεμφάνισής του.
Αμ δε! Το φαινόμενο επανήλθε δριμύτερο και, όπως φαίνεται, με δραματικότερες συνέπειες, αφού δίνει τη χαριστική βολή σε έννοιες όπως είναι η «Αριστερά», η «Δημοκρατία» ή ο «Σοσιαλισμός».
Ναι! Για το φαινόμενο «ΣΥΡΙΖΑ» πρόκειται. Και δεν χρειάζεται να αναφερθούν γεγονότα και πρακτικές, που είναι γνωστά σε όλους πλέον.

Αυτό που χρειάζεται είναι απαντήσεις σε ερωτήματα όπως:
Τι είναι αυτό που μεταλλάσσει ένα πολιτικό φορέα, όταν έρχεται στην εξουσία ή έναν πολιτικό άνδρα μετά …από ένα ταξίδι στις ΗΠΑ;
Είναι η άγνοια; Ο πολιτικός αμοραλισμός; Είναι ο κοινωνικός τυχοδιωκτισμός;
Είναι ανυπέρβλητη η δύναμη αλλοτρίωσης που έχει η εξουσία;
Είναι η δύναμη της οικονομίας των αριθμών ανώτερη από τη δύναμη της κοινωνίας των αξιών;

Διανοητές και μη, απλοί άνθρωποι και λόγιοι, εργαζόμενοι, αργόσχολοι και βασικά …άνεργοι, ψάχνουν διαρκώς απαντήσεις στα ερωτήματα αυτά.
Έως τότε που θα δοθούν πειστικές εξηγήσεις, κρατάμε ως αρχή τον τελευταίο στίχο από το σχετικά άγνωστο ποίημα του Μενέλαου Λουντέμη «Να φεύγεις».
«Να φεύγεις από όσα νόμισες γι’ αληθινά, μήπως και φτάσεις κάποτε σ’ αυτά».-

Επίκουρος, 9-5-2016


Επικοινωνήστε μαζί μας

: 15 + 9 =