Παρασκευή, 14 Οκτώβριος 2016 11:54

Ιστορίες αναμονής

Βαθμολογήστε αυτό το άρθρο
(0 ψήφοι)

Οι ώρες, οι μέρες, οι εβδομάδες, τα χρόνια περνούσαν αργά και βασανιστικά.
Αυτός εκεί, στημένος, περίμενε. Τη γνώριμη φιγούρα, την οικεία οσμή, την αύρα που είχε καρφωθεί βαθιά στη μνήμη του. Το ον που έδινε νόημα στην ύπαρξή του.
Τίποτε… Η ατελέσφορη αναμονή γινόταν ανησυχία και η ανησυχία, απόγνωση.
Δεν είχε νόημα. Ο καιρός ήταν πολύς. Έπρεπε να εγκαταλείψει.
Να στρέψει το ενδιαφέρον του αλλού. Να αναζητήσει τη στοργή, την αγάπη, το χάδι από άλλα χέρια.
Προδοσία μιας σχέσης; Ίσως! Αφού, όμως, φώς δεν υπήρχε από πουθενά;

Αλλά ποιος πρόδωσε ποιον;

-Ε ναι λοιπόν. Εγώ είμαι εδώ και περιμένω υπομονετικά. Εσύ πού είσαι;

Εσύ εξαφανίστηκες από προσώπου γης. Είπες θα λείψεις για λίγο και κοντεύουν 20 χρόνια. Ποιός ξέρει πού γυρίζεις; Ποιος ξέρει που χαρίζεις τη στοργή σου και τα χάδια σου. Η προδοσία έχει το δικό σου όνομα!

Ε ναι! Σου αξίζει να σε ξεχάσω! Στον αγύριστο να πας! 

Το σκέφτηκε, αλλά δεν το ξεστόμισε.

Κάτι τον κράταγε. Θύμησες από τα τρυφερά του χρόνια, τόσο δυνατές. Η αγάπη που είχε εισπράξει, τόσο ανεξάντλητη. Οι ωραίες στιγμές που πέρασαν μαζί, στο παιχνίδι, στη δουλειά, στη ζωή, τόσο ζωντανές.

- Άλλη μια μέρα! Άλλος ένας χρόνος! Τίποτα… Τίποτα…

Δεν μπορεί! Δεν γίνεται! Δεν θα αφήσω την απόγνωση να με καταβάλει. Αποκλείεται!
Από τα μικρά μου χρόνια, σε όλη μου τη ζωή σχεδόν, σε περιμένω.
Έζησα τόσους χειμώνες και τόσα καλοκαίρια χωρίς εσένα.
Η προσδοκία της συνάντησής μας, με γέμιζε χαρά και συγκίνηση.
Η παράταση της προσδοκίας της βέβαιης απόλαυσης, στην αρχή έκανε την αναμονή γλυκιά και ευχάριστη και δυνάμωνε την αγάπη που έχω μέσα μου για εσένα.

Αυτή αναμονή, ναι, δίνει νόημα και κίνητρο στη ζωή μου. Τη φτιάχνω με τη φαντασία μου, όπως τη θέλω, την εξιδανικεύω, τις δίνω διαστάσεις υπεράνθρωπες, υπεροντικές.

Αυτή η προσδοκία είναι τόσο δυνατή που με οπλίζει και με γιγαντώνει να υπερβώ όλες τις δυσκολίες και να φτάσω στο ποθούμενο αποτέλεσμα.

Άλλωστε όλα τα όντα περιμένουν κάτι, χωρίς πολλές φορές να ξέρουν καλά-καλά τι.

Εγώ που ξέρω κιόλας;

Αυτή η αναμονή με κράτησε στη ζωή. Θα είχε νόημα να ζω χωρίς να περιμένω κάτι;

Ύφανα την προσδοκία με ελπίδα και την ελπίδα με το είναι μου.

Βίωσα την ψευδαίσθηση πότε συνειδητά και πότε ασυνείδητα σαν ονειροπόλημα.

Βαθύ νόημα και κατεύθυνση ζωής είναι αυτή η αναμονή.

Ναι! Αν πάψω να περιμένω είναι σαν να παύω να βλέπω, να ελπίζω να ζω.

 

20ος χρόνος, ημέρα 261η. Δεν έχω πολύ χρόνο. Έχω αρχίσει να απελπίζομαι.
Η απόγνωση επανέρχεται.
Κι όμως! Κάτι μου λέει ότι σήμερα, αυτή την αυγουστιάτικη μέρα, κάτι θα γίνει.

Ένα αχνό προαίσθημα που δυναμώνει. Μια μυστήρια δόνηση στον αιθέρα. Ένα πρωτόγνωρο ψυχανέμισμα!

Ποιος είναι αυτός ο ρακένδυτος στο βάθος; Είναι αυτός; Ήρθε επί τέλους;
Ναι! Ναι! Αυτός είναι. Το νιώθω. Το αισθάνομαι. Η λαχτάρα με πνίγει. Η ψυχή μου αγαλλιά. Το κορμί μου τρέμει. Θα αντέξω στη συγκίνηση; Θα με θυμηθεί; Έχει μείνει, μετά από τόσο καιρό, κάτι στο μυαλό του για μένα;

Να πλησιάζει. Όλο και πιο κοντά! Ναι! Είναι αυτός! Με βαριά και σταθερά βήματα πλησιάζει. Η σκιά του “φωτίζει” το χώρο δίπλα μου. Απλώνει τα χέρια...

Σαν βάλσαμο ακούστηκε το γλυκόλογο στα αυτιά μου. Η υπέρτατη αίσθηση της επαφής ήταν το τρυφερό του χάδι στο γέρικο κορμί μου. Και το βλέμμα του! Αχ αυτό το βλέμμα του, φτάνει βαθιά μέσα στα άδυτα της ψυχής μου. Ναι! Είμαι εδώ και σε περιμένω.
Όσο ήσουν μακριά μου είχα τόσα πολλά να σου πω. Αλλά τώρα που σ’ ακούω ήχο να αρθρώσω δεν μπορώ. Σου “μιλώ” νοερά. Σε νοιάζομαι χωρίς αντάλλαγμα. Καλώς ήρθες κι ας άργησες.

argos

Με ένα τελευταίο γρύλισμα γλυκιάς ικανοποίησης, ο Άργος έγειρε το κεφάλι του και αναχώρησε από τον μάταιο τούτο κόσμο για τη σφαίρα της αιωνιότητας!
Τελικά άξιζε τον κόπο.
_____________________________________________
Η 4η Οκτωβρίου είναι η Παγκόσμια Ημέρα των Ζώων.
Θεωρώ επιβεβλημένο και κάνω πρόταση στο αρμόδιο τμήμα του ΟΗΕ να προχωρήσει αμέσως στον ορισμό Παγκόσμιας Ημέρας των Ζωών.
Των ζωών που ξοδεύονται καρτερώντας.

Επίκουρος

5-10-2016


Τελευταία τροποποίηση στις Παρασκευή, 14 Οκτώβριος 2016 12:04

Επικοινωνήστε μαζί μας

: 10 + 9 =